تبليغاتX
KAJIN3
از چهره های ماندگار برمکوه یادی بکنیم

از راست به چپ: ۱-آقای حاج طهماسب عیسی زاده  ۲- زنده یاد مشهدی سلمان علیپور  ۳- زنده یاد کربلایی صادق باقر زاده

از راست به چپ: ۱- زنده یاد شعبان شعبانی ۲- آقای مشهدی قربانعلی عیسی زاده ۳-زنده یاد استاد علی اعظم امیری  ۴- فرد خرد سال  : آقای حمید علیپور

از چپ به راست :زنده یاد مشهدی سلمان علیپور ۲ - زنده یاد یوسف علیپور ( پدر و فرزند )

ایستاده از راست :۱-آقای گل آقا حسن زاده ۲-زنده یاد حاج مهر علی پوررحیم ۳-آقای مشهدی علی پوررحیم ۴-آقای گل آقا حسن زاده ۵-زنده یاد یوسف علیپور ۶- زنده یاد مشهدی علی قاسمپور

نشته از راست ۱ - آقای هادی آقایی ۲- آقای محمد باقر زاده ۳- آقای ستار علیپور

ایستاده ازراست:محرم عیسی زاده- بهروز رحیمی-تقی حسن زاده-علی غلامی-عباس پوررحیم-حسین حسن نیا- پشت : مرحوم خدادوست -ربیع غلامی

 ۱۳۶۱ - نفرات جلو از راست: علیقلی حسنزاده - محرم عیسی زاده - پنجعلی غلامی- علیدوست محمد نیا-خیرا...حسن زاده و ........

+ نوشته شده در  یکشنبه 26 آبان1387ساعت 0:17  توسط رمضانعلي اميري  | 

شهداي برمكوه

 شهداي برمكوه

۱- شهید بخشعلی غلامی که پیکر پاکش بعداز قریب ۱۵ سال به آغوش خانواده اش باز گشت.

۲-جاویدالاثر مجید غلامی که پیکر بجا مانده اش درکربلای میمک گویای مظلومیت ملت ماست.

۳- شهید رفیع غلامی که در بهار ۶۷  ودر بهار زندگیش به درجه رفیع شهادت رسید.

 

+ نوشته شده در  جمعه 25 مرداد1387ساعت 14:20  توسط رمضانعلي اميري  | 

مرحوم حاج مهر علی پوررحیم (نشسته)و آقایان مشهدی علی پوررحیم  و مسیح  قاسم پور


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه 25 مرداد1387ساعت 10:54  توسط رمضانعلي اميري  | 

زنده ياد حاج مهر علي پوررحيم

زنده ياد حاج مهر علي پوررحيم

+ نوشته شده در  جمعه 25 مرداد1387ساعت 10:42  توسط رمضانعلي اميري  | 

 

زنده ياد محمد علي قاسم پور

زنده ياد محمد علي قاسم پور

+ نوشته شده در  جمعه 25 مرداد1387ساعت 10:39  توسط رمضانعلي اميري  | 

تصاویر  روزگاران قدیم  برمکوه را  دوست فرهیخته و فرهنگیم جناب آقای اسماعیل حسن نیا که از مفاخر برمکوه میباشند در اختیار اینجانب قرار دادند که باتشکر از ایشان در ذیل به نمایش در میاورم. اقای حسن نیا از علاقه مندان عکاسی  میباشند. که تصاویر زیبایی از گذشته به یادگار گرفته اند. 

1357 بچه هاي برمكوه 

اقایان از چپ براست: تقی حسن زاده -بهمن صالحی -شعبان حسن زاده- رحمان امیری-رمضانعلی امیری-پشت سر :حسین عیسی زاده-اسماعیل حسن نیا-ذبیع ا... قاسمپور-اسدا..غلامی-امین محمد نیا-مظفر غلامی(داماد)-داوود عیسی زاده-داوود حسن نیا

برای دیدن بقیه تصاویر ادامه مطلب را کلیک کنید.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه 7 مرداد1387ساعت 17:22  توسط رمضانعلي اميري  | 

در روزگار نه چندان دور آن زمان که انس و الفت در بین مردم   زیادتر بود  پیر شایسته ای در محل بود که حرفهای حکیمانه اش را بعضی ها نمی فهمیدند ویا حداقل نمیخواستند که بفهمند . وزمانی که کاروان  زوار حرم رضوی بقصد زیارت از محل خارج میشد  این مشهدی اقاجان بود که پیشاپیش زوار با صدای رسا چـــــاوشی میخواند و بقیه اهل محل به تماشا می ایستادند و آنگاه که میخواند: شکر لله شد نصیب مشهد شاه رضا  ـ  یافتم بوی بهشت از مرقد شاه رضاـ بر در اول سقا خانه ان حضرت است ـ جان من قربان آن تمصال چون ماه رضا- و................... او این اشعار را با چنان سوزی میخواند که اشک در چشمان همه حلقه میزد وبعضی ها که تعلق خاطرشان به امام بیشتر بود از اینکه زیارت مشهد قسمتشان نشده است زار زار گریه میکردند.همچنین بود امدن زوار و پیشواز از زوار.........خداوند او را در ان دنیا  باامام همنشین قرار دهد .انشاء الله 

زنده ياد مشهدي آقاجان رضايي

+ نوشته شده در  دوشنبه 7 مرداد1387ساعت 17:14  توسط رمضانعلي اميري  | 

زنده ياد مشهدي اصغر

+ نوشته شده در  دوشنبه 7 مرداد1387ساعت 17:13  توسط رمضانعلي اميري  | 

یادم میاد بچه که بودم (قبل از سال ۱۳۵۵) همراه مادر برا خرید که به دکان حاجی میرفتیم دکانی با عطر سحر انگیزش ، بعد از خرید توسط مادر همیشه منتظر بودم حاجی دست بکنه داخل ظرف مخصوص و یه مقدار شکلات و یا آدامس (که البته پولش روهیچ وقت نمیگرفت ) داخل جیبم بریزه . البته من بخاطر همین خوراکی های  مفتی حاجی بود که زحمت راه رو به خود هموار میکردم و از کاجین تا برمکوه میرفتم و البته همیشه مواظب بودم هر موقع مادر راهی مغازه حاجی میشه ذگیل بشم وبچسبم به مادر که الا و بلا منم میخام بیام .بزرگتر که شدم وقت مدرسه ۵ریال پول جیبی رو که صبحهای شنبه مادر بدور از چشم پدر به من میداد یه راست میرفتم پیش حاجی و همه اش رو خوراکی جور واجور میگرفتم ./۲ ریال انجیر- ۲ریال نخودچی کشمش- یه ریال اب نبات چوبی قرمز  البته بعضی اوقات شانسی میخریدم که شانسم رو امتحان کنم .و یه روز که پنج ریالی رو از مادر گرفته و در مشتم محکم فشرده بودم ،درراه دکان حاجی زمین خوردم و پنج ریالیم  به پایین پرتگاهی افتاد ومن برای بدست اوردنش اثر زخمی به یادگار  هنوز به همراه دارم. زیاد طول نکشید که حاجی بالای مجلس خواستگاریم نشسته بود و داشت ورقه مخصوص رو مینوشت،با اون خط زیبای قدیمیش .والبته جاری ساختن صیغه حلالیت من و همسرم که تا موقع عقد بتونیم به همدیگه نگاه کنیم و اشکالی نداشته باشه!!. کمتر کسی در برمکوه هست که حاجی اوراق محلی ازدواجش رو ننوشته باشه و البته باورم اینه که یه نوعی تبرک دست حاجی برای جوونا شگون داشته و کمتر ازدواجی منجر به طلاق شده است. سالهاست که از دکان حاجی جز خاطره ای برای ما چیز دیگری باقی نمانده و  سالهاست که جای حاجی در بالا سر مجالس خواستگاری جوانان برمکوه خالیه والبته در همه  مجالس رسمی برمکوه و اطراف .و برمکوه بنوعی دلتنگ حاجی و امثال حاجیست. حالا ایشان در قزوین زندگی میکنند و البته دکانش در قزوین دیگه ان عطر سحر انگیز رو  نداره. عمرش دراز باد     

+ نوشته شده در  شنبه 5 مرداد1387ساعت 1:8  توسط رمضانعلي اميري  | 

استاد حجت قاسم زادهدر كارگه كوزه گري رفتم دوش  

              ديدم دو هزار كوزه گويا و خموش

             ناگـاه يكـي كـوزه بر آورد خــروش

           كو كوزه گر و كوزه خر و كوزه فروش

 زنده ياد استاد حجت قاسم زاده: 

زنده ياد حجت قاسم زاده سفالگر ،كوزه گر و تنور ساز بودند. آثار كارگاه كوزه گري ايشان در مازگاه هنوز پا بر جاست. ايشان انسان وارسته اي بودند كه همه به نيكي از ايشان ياد ميكنند. و برمکوه سالهاست که  دلتنگ تلاوت قران اوست .يادش گرامي باد.

 

 


+ نوشته شده در  سه شنبه 1 مرداد1387ساعت 15:56  توسط رمضانعلي اميري  | 

                                                          

استادعاي اعظم اميري زنده ياد استاد  علي اعظم اميري :  استاد علي اعظم اميري خودشـان انقدر شناخـته شده هستند كه نياز به معرفي امثال بنده نداشته باشند. چرا كه اين مرد در زمان حيات بربارش اثار پر ارزشي به يادگار گذاشته است  كه در جاي جاي برمكوه و بعضا اطراف كافيست در خانه اي كه نشسته ايد نگاهي به اطراف بيندازيد . حتما يادگاري از استاد علي اعظم خواهيد ديد . ماندگاري درب و پنجره هاي ساخت دست ايشان بيش از ۴۰ سال گوياي تعهد بالاي استاد و اهميت كار ايشان است .منبر ساخت دست ايشان كه بيش از ۴۰ سال در مسجد برمكوه قرار گرفته گوياي هنر مندي  استاد مي باشد. پسران ايشان هم در فن نجاري پاي در جاي پاي پدر نهاده اند. تولد استاد سال ۱۲۹۸ و وفات ايشان سال ۱۳۸۱ هجري شمسي ميباشد. روحش شاد و يادش گرامي باد/

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1 مرداد1387ساعت 15:42  توسط رمضانعلي اميري  |